...Сурхондарёда эдик. Сайроб қишлоғига кираверишда, совхоз идораси қошида “Газик”ни тўхтатдим.

– Чойхонасига борайлик, чойхонасига, – деди Саид Аҳмад ака.

– Ҳозир борамиз, – дедим.

Биз Қумқўрғондан келаётган эдик. Кун салқин. Ёмғир тинган эди.

Қарағайлар остидан ўтиб, идорага кирдим. Директор хонасиям очиғу, ҳеч зоғ йўқ.

Номер терадиган гирраги йўқ телефон трубкасини кўтардим.

– Алё, алё-о! – деди коммутатордан.

– Менга Омон ака керак.

– Омон ака йўқ-ку.

Мен қандай гаплашишни билардим.

– Топ! – дедим.

– Ҳозир, ака...

Бир неча дақиқадан кейин трубкадан Омон ака Тошматовнинг овози эшитилди:

– Ким ў-ў?

– Салом алайкум. Мен – Шукур, – дедим.

– Э, Шукурбой? Мундай... бир ёзувчи билан қидириб журипти, деб эшитаман. Жўнатдингизми?

– Йўқ. Мошинада ўтирипти.

– Берман опкелинг! Ҳозир. Эмаса хапа бўламан...

– Хўп.

“Газик”ка қайтдим...

Омон ака Тошматов – тоғдек киши сариқ беқасам чопонда, дарвозаси оғзига чиқиб турган экан.

Мен билан қучоқлашиб кўришаркан:

– Оти нима? – деб сўради.

Кейин у Саид Аҳмад билан қучоқлашиб кўришди. Ичкарига кирдик...

Фотиҳа ўқидик...

– Биз Шукурбойнинг отасини қўлига сув қуйиб жургич эдик... – деб тост айта бошлади Омон ака. – Шўўнда у киши район газетасининг редактири эди. Мана, ота касбини олиб денг, одам бўп қолди. Сиздай ёзувчи акаларини ияртиб журипти. Бунга раҳмат. Лекин раҳматнинг каттаси сизга ака!... – Омон ака менга зимдан қаради. “Саид Аҳмад” деб шивирладим. – Ҳа, раҳмат сизга, Саид Аҳмад ака!

Сўз айтиш гали Саид Аҳмад акага келди.

– Сиз Шукурни яхши билмас экансиз, – деб қолдилар.

– Бу катта ёзувчи бўлиб қолди.

– Ёлғон, – дедим.

– Ҳа, – деди Омон ака.

– Ёзувчи – сиз!.. Биз сизнинг бирашураларингизни кўп ўқиганмиз. Мақола, китап...

– Омон ака яна менга зимдан қаради.

Фалакнинг гардиши-да, телевизорда “Миниатюра томошаси” бошланган, экранда “САИД АҲМАД” ёзуви ёлқинланиб турарди.

Омон акага экранни кўрсатдим. У киши тикилиб қолди. Пичирлаб ўқиди. Кейин ўрнидан ирғиб туриб, ҳар иккала қўлини Саид Аҳмад акага узатди.

– Э, шў миниатюрачи сизми, а? А, мундай тушунтириб айтмайсизларми?.. ака, минатураларингизни кўриб, тоза моз-за қиламиз!

Саид Аҳмад ака хижолатомуз кулимсираб турарди.

–Биласизми, Омон ака,– деди кейин. – ... Мана шу Шукурбойингиз минатураниям қотириб ташлайди. Мана шундай-шундай китоблар ёзаяпти...

–Жўғ-е, – деди Омон ака.

–Э, ишонмайсиз-да!

–Сизга ишонамиз-у...

–Ишонсангиз, шу! Бизни қўйинг... буни ҳурмат қилинг!

–Ҳа, энди, оталарининг қўлиға...

–Э, ўзиям ота бўп қолди!

Ҳозир бунинг шогирдлари ҳам бор... Келинг, шу йигит учун ичайлик.

–Оббо, Шукурбой-е! – деди Омон ака ва пиёлани паққос бўшатди-да, туриб кетди.

–Бир майдон гурунглашиб туринглар.

У киши чиққач:

– Нега ундай дейсиз? – дедим Саид Аҳмад акага.

–Керак, болам, керак, – деди у киши. – ... Лекин мен бу одамнинг китоб ўқимаслигидан хафа бўлмайман. Хўжалик раҳбарларига маълум: вақти йўқ... Лекин қара, қандай кўнгли очиқ одам. Бундай одамлар ҳозир топилавермайди. Буларни қадрла.

–Майли-ю...

Омон ака қайтиб кирди.

–Оббо, бойсунлигим-ей, шўйтиб, ёзувчи бўп кетдик денг? Ўнда-мунда эшитиб жургич эдиг-у... Саид Аҳмад ака, сизларга раҳмат Изларингдан журиб...

–Сизларга раҳмат! – деди Саид Аҳмад ака. – Шундай ёзувчини берганларинг учун!

Мен хўрсиндим.

–Эй, чини билан-а! – деб юборди Омон ака...

–Саид Аҳмад ака, етар, – дедим.

–Жим ўтир! – деб дўқ қилди у киши. – Нима, сал мақтасам, мақтабман-да!

Кейин менга ўйчан тикилди.

–Биласанми, одатда энг яхши ёзувчиларниям фақат юртдошлари қадрламайди: олдингдан оққан сув… у ёғини сўрасанг, мен бу нарсани устозларимдан ўрганганман. Улар менинг боримни, йўғимни яшириб йўлга солган десам бўлади.

–Лекин улар ҳам баъзиларга…

–Ана “ўша”дан сабоқ олишган-да! – яна дўқ қилди Саид Аҳмад ака.– Сен учун ҳам сабоқ бўлсин. Қумқўрғонда бир мақол эшитдим: “Бўлар элнинг боласи бир-бирини ботир дер”. Қандоқ яхши! Ёзиб қўй!..

... Эртаси Бухорода ёзувчи Аҳаджон Ҳасаннинг уйида бўлдик. У киши район раҳбарларидан ҳам чақирган экан. Гап-гуринг орасида райкомнинг биринчи котиби:

–Энди-и, Сайдамат ака, сиз... расказ ёзасиз. Расказчик. Ғафур Ғулом – шоир, – деди.

–Ойбек роман ёзган. Демак, у киши романтик, а?

Мен бошимни хам қилдим.

Саид Аҳмад ака оёғимни босиб қўйиб:

– Жуда тўғри айтдингиз, – деди. – Лекин мана бу Аҳаджон Ҳасанингиз ҳам ёзувчи, ҳам романтик, ҳам шоир!

Давра аҳли Аҳаджон акага ҳайратланиб қаради.

Аҳаджон ака...

Шукур ХОЛМИРЗАЕВ