Kechagidek esimda, otamga “Men sizning izingizdan boraman”, deganimda u kishi juda xursand boʻlib, “Barakalla, oʻgʻlim. Sen ishonchimizni oqlaysan, albatta”, deya oq fotiha bergandi.

Dastlab Toshkent Oliy umumqoʻshin qoʻmondonlik bilim yurtida tahsil oldim. Harbiy bilim va koʻnikmalarimni mustahkamlab bordim. Yurtimizning qay bir sarhadida xizmat burchimni oʻtamay, Vatan himoyachisi, degan sharafli nomga munosib boʻlishga intilyapman. Vatanimiz osmoni tinch va musaffo boʻlishi, milliy armiyamiz unda yigitlik burchini oʻtayotgan yoshlar uchun hayot maktabiga aylanishi yoʻlida biz, harbiy xizmatchilar bundan keyin ham oʻz bilim va salohiyatimizni ayamaymiz. Harbiylar sulolasi davomchisi ekanim ham zimmamga katta masʼuliyat yuklaydi. Boisi nafaqat otam, balki rahmatli bobom ham umrining ancha qismini armiyaga bagʻishlagan. Ikkinchi jahon urushida ishtirok etgan. Shunday sulolaning vakili ekanim menga gʻurur baxsh etadi.

Ayni paytda isteʼfodagi podpolkovnik sanalgan otamning izlaridan borib kam boʻlayotganim yoʻq. Toʻrt nafar farzandim bor. Ularni el-yurtga sadoqatli, vatanparvar qilib tarbiyalashni ham otalik, ham ofitserlik burchim deb bilaman.

Orif JUMAYEV,

Buxoro viloyatidagi N-harbiy qism komandirining

tarbiyaviy – mafkuraviy ishlar boʻyicha oʻrinbosari, podpolkovnik.