Истам ИБРОҲИМОВ/«Халқ сўзи». Жондор тумани Ушот қишлоғида яшовчи тадбиркор, деҳқону чорвадор Ориф Абдуалиевнинг муаллимларга рўбарў келганида «Устоз, бизга хизмат борми?» дея қўлини кўксига қўядиган одати бор. Ўқитувчи зоти борки, бундай ширин муомаладан кўнгли тоғдай кўтарилади.

– Шу тадбиркор юртдошимиз яқинда савоб ишни амалга оширди, – дейди тумандаги 5 – умумтаълим мактаби директори Завқий Ҳаётов. – Гап шундаки, қишлоқ оралаб захкаш ўтган. Аҳоли, жумладан, ўқувчиларимиз ҳам йўлнинг нариги бетига, мактаб томон ўтиш учун қийналишарди. Тупроқ йўл орқали айланиб ўтишга, ёғин – сочинли кунларда лой кечиб юришга тўғри келарди. Ориф Абдуалиевнинг ҳиммати билан шу муаммога ечим топилди. Тадбиркор ўз ҳисобидан захкаш устида кўприк қуриб берди. Мактабимиз ҳудудидаги чамаси 50 метр йўлакка бетон қопламаси ҳам ётқизди.

Бир хайрли иш ортидан 300 нафар ўқувчининг мактабга бехавотир келиб-кетишига, қишлоқ аҳолисининг у ёки бу юмуш билан йўлнинг нариги томонига ҳеч қийналмай ўтиб-қайтишига имкон яратилди.

Эл – юрт ташвишини енгил қилишга бел бойлаган, қўли доимо кўксида шундай тадбиркорларимизнинг кўпайганига нима етсин?!