Архив сурат

Қарашлар ўзгарди, қироат бошқа,
Мук тушди тозалик “тождор” сўзига,
Заҳарлар шифою қўшилди ошга,
Узоқ Амриқолар дўст бўлди бизга.

Инсон англаб етди у бир оила,
Жаҳон сатҳидаги жонзотлар бари,
Ҳаммага бир экан оддий қоида,
Эзгусан эзгулик тилаган сари.

Кимдир азоб чекди Чин дардин кўриб,
Испану италян дард ила ёнди,
Виждон азобида ким бармоғин сўриб,
Чиндан лаънатларин қайтариб олди.

Неларга қодирсан қодир табиат,
Ҳамон одамзодга бергайсан сабоқ,
Коинотда муштдай Ер узра сабот
Кутасан одамлар қалбидан муштоқ.

Бизга сен дўстликни ўргатдинг яна,
Эзгу фикр билан яшанглар дединг,
Эзгу сўз жаҳонга тарқалди мана,
Эзгу амал билан қайтадан келдинг.

Англадик, табиат, тақчил бу қадам,
Ақлга кийдирдинг “Тож”ни қайтадан,
Бир замон унутдик урушларни ҳам,
Тушундик, иноқлик ҳар дардга малҳам.

Ғоялар жаҳонни айламас парча,
Динлар ҳам офатдан тортдилар маъюс,
Тушунди одамлар иноқлик қанча,
Ўшанча ободдир ҳар бир эл, улус.

Қарагин, замондош, қироат бошқа,
Ўзгарди жаҳоннинг гулдай жамоли,
Наҳот ўзгаришга бир “Тож”ни бошлаб
Келиш керакмиди инсон камоли?

Маҳмуд ЙЎЛДОШЕВ
24.03.2020