Истам ИБРОҲИМОВ/«Халқ сўзи». Шофиркон туманида миришкор боғбонлар кўп. Фахриддин Ибрагимов улардан бир жиҳати билан ажралиб туради. У етиштирилган узумни қишда ҳам токдан узмаслик ҳадисини олган. Кимки, ишкомдан эндигина узилган узумни дастурхонга тортмоқчи бўлса, Бобоато қишлоғида яшовчи Фахриддин акани сўроқлаб боради.

— Боғбонликка болалигимдан меҳр қўйганман, — дейди у. — Соҳа усталари тажрибасини, узумчиликка оид адабиётларни ўқишни канда қилмадим. Шу тариқа оилавий тадбиркорлик дастури асосида боғдорчиликни йўлга қўйдим. “Ҳусайни”, “келинбармоқ”, “шоҳона”, “кетмонсопи” сингари узум навларидан баракали ҳосил олаяпмиз. Туман ҳокимлиги ва маҳалла масъуллари мадади билан бизга 65 миллион сўм миқдорида имтиёзли кредит ажратилди. Бу имкониятларимизни янада кенгайтирди.

Фахриддин Ибрагимов оиласи ихтиёридаги боғ атиги бир гектарни ташкил этади. Етти нафар доимий ишчи бор. Бу ерда ишкомда кўзни яшнатиб турган узумдан ташқари бир тоннагача майиз ҳам тайёрланади. Майизнинг бозордаги ўртача нархи 60 минг сўмдан кам эмаслиги назарда тутилса, беихтиёр “Иш кўзини билганга минг танга” дегинг келади.