Botir MADIYOROV/“Xalq soʻzi”. Dangʻara tumani ramziy maʼnoda Fargʻona vodiysi darvozasi deyiladi. Qamchiq dovonidan tushib kelaverishda tumanning oʻziga xos tabiati, obod va fayzli qishloqlari, katta yoʻl boʻylab turnaqator boʻlib bir safda tizilib turadigan non, savdo rastalari har qanday yoʻlovchini oʻziga tortadi.

Dangʻara tumani bepoyon oʻrmon xoʻjaliklari, asrlar mobaynida tabiiy holda saqlanib kelayotgan tabiat yodgorliklari bilan ham mashhur. Shu bois tumandagi har bir maskan oʻz tarixiga ega ekanligi bilan ahamiyatlidir.

Xobbobo ziyoratgohini mahalliy aholi laylakmozor deb ham aytadi. Sababi, qishin-yozin ushbu qadrdon maskanni laylaklar tark etmaydi. Bu yerda yuzlab laylaklar uya qurib, koʻpayadi, polaponlarini uchirma qiladi. Koʻllar, soylar boʻyicha oʻz rizqini terib yashaydi.

—Laylaklar juft-juft boʻlib yashaydi, juda ham oilaparvar, oʻz tugʻilib oʻsgan makoniga sadoqatli boʻladi,—deydi ekologiya faoli Gulnoza Toʻxtasinova.—Qolaversa, laylaklar yurt fayzi va barakasi, tinchlik ramzi sifatida ham eʼzozlanadi. Keyingi yillarda yurtimizning choʻl-dasht hududlarida laylaklarni koʻpayib borayotgani quvonarlidir.

Eʼtiborlisi, laylaklar asosan toʻrongʻi daraxtiga in quradi. Bu daraxt inson qoʻli bilan ekilmaydi, u tabiiy holda koʻpayib, koʻkka boʻy choʻzadi. Yashnab turganida kessangiz sersuvligi bois yuzingizga suvi sachraydi, lekin kesilgandan keyin hatto mix oʻtmaydigan darajada zarang boʻlib qotib ketadi.

Toʻrongʻi baʼzan qisqa muddat ifor taratib, ajoyib gullaydi. Barglari qip-qizil rangga burkanib toʻkiladi...