Қалб туғёни

06:55 15 Май 2018 Маданият
467 0

Ватан
Бошингда осмону, қошингда қуёш,
Тасвиринг чизолмай мусаввир ҳалак.
Шоир сўз ахтариб қотиради бош,
Булоқдай қайнайди ошуфта юрак.

Париваш жамолин қилади кўз-кўз,
Бағрингда барқ урган ҳар гул, ҳар қиёқ.
Фақат шоирингга етишмайди сўз,
Фақат мусавввирга етмайди бўёқ.

Бахт
Чарх уриб гуллаган боғдир севган дил,
Севилган қалб эса сеҳрли олам.
Аммо, бахтлиларнинг энг бахтлисидир
Ҳам севган, ҳам севиб, севилган одам.

Боболари мард эди... 
— Э, бу фалончининг набирасими?
Бобоси мард эди, бағри кенг, ўктам.
Унисиникини… эслаёлмадим,
Биз ҳам қариб-чуруб қолдик-да, бўтам.

Қаранг, кетганига юз йил бўлса ҳам
“Фалончи” бобомиз ўлмаган эди.
“Униси” дунёни тарк этганига
Ҳали икки йил ҳам бўлмаган эди…

Абдусаид Кўчимов
 


Изоҳлар

Ҳозирча ҳеч ким фикр билдирмаган. Балки Сиз биринчилардан бўларсиз?


Кўп ўқилганлар