XS.UZ
Ўзбекистон Республикаси фуқаролигига қабул қилиш тўғрисида Қатъий мақсад, пухта режа, қулай шароит муваффақиятларга эришишнинг муҳим омилидир Оилаларнинг турмуш фаровонлигини юксалтириш Ижтимоий аҳамиятга молик лойиҳалар қўллаб-қувватланмоқда Фаолият самарадорлигини оширишга қаратилган тадбирлар Одил судлов ва замонавий талаблар Илм-фан ривожи — жадал тараққиёт гарови Китоб байрами Экскурсия етакчилари салоҳияти Экскурсия етакчилари салоҳияти Ўзбекистон Республикаси суд тизими тузилмасини тубдан такомиллаштириш ва фаолияти самарадорлигини ошириш чора-тадбирлари тўғрисида Ҳаракатлар стратегияси —  ислоҳотларнинг янги босқичи Пул муомаласи ва ҳисоб-китоб халқимиз учун қулай шаклда бўлади Илғор агротехнологиялар ва замонавий ёндашувлар Маданият ва спорт ривожи истиқболлари Эзгуликнинг табаррук ошёни Самимий қутловлар Эзгу ташаббуслар, изчил ислоҳотлар Илм-фан тараққиётига юксак эътибор Йўллар ободлиги — иқтисодий ривожланиш омили Халқчил институт ва самарали фаолият Билимли, жисмонан етук ва фидойи Кўмирнинг чакана нархи 13 фоиз арзонлашди Етти хазинанинг бири Фанлар академияси фаолияти, илмий-тадқиқот ишларини ташкил этиш, бошқариш ва молиялаштиришни янада такомиллаштириш чора-тадбирлари тўғрисида Соғлом авлод — давлат ва жамият таянчи Аҳоли билан мулоқот ва амалий тажриба «Профилактика куни» тадбирлари бошланди Қулай инвестиция муҳити иқтисодиётимиз юксалишига хизмат қилмоқда «Олтин қалам»: Ижодий изланиш ва рағбат
  • 03 Май 2014

Йўлда

Термиздан поездга чиқдим. Тошкентга қараб. Купеда бир аёл ва эркак суҳбатлашиб ўтирибди. Икковининг ҳам чеҳраси очиқ. Аёлнинг кўзларида ички бир дард. Хазин. Аммо билдирмайди.

Поезд жўнади. Гурунгимиз қизиди. Одамлар... Ҳаёт... Оила... мавзулар турли-туман. Кутилмаган ҳол поезд иккинчи бекатдан жўнагач рўй берди. Умримда бунақа вазиятга дуч келмаганман. Жуда ғалати бўлди. Инсон! Инсон, деймиз. Лекин у турфа кўринишда.

Купемизга қўпол, айиқ гавдали киши кириб келди. Пишиллайди. Ташқаридан қараб, қандай инсонлигини билмайсиз-да. Жойни сўради. Исмимизни, қаерданлигимизни... Нима бўлар экан, деб турибмиз. Ҳайрон қолдим, купемизда... бирдан хўжайинликни қўлга олди. Овозида дағдағами, манманликми, шунга ўхшаш бир нарса-да:

— Отим Хўжамурод. Бир пайтлар колхозга раис бўлганман. Ҳозир нафақадаман. У пайтларда ҳамма атрофимда “акажон”, деб юрарди... Гапим гап эди. Мендан ҳамма ҳайиқарди. 

У тинмай мақтанди. 

— Хўш, сиз Тошкентга бораяпсизми? — у ёнимдаги кишига қаради.

— Ҳа... пойтахтга.

— Сиз-чи, опа?

— Мен ҳам Тошкентга бораяпман, — аёлнинг овози синиқ чиқди.

— Неча ёшдасиз?

— 50 дан ошдим...

— Э-э, опа-опа-я! Момо бўп қопсиз. Мана, мен 70 дан ошдим. 40 ёшда дейсиз. Сиз опа, 80 ёшга кирган момосиз. Касалмисиз, дейман.

— Озгина мазам йўқ эди. Кўрингани бораяпман... — мунғайди аёл.

— Касал сизни тамом қипти. 50 ёшда қариб ўтин бўп қопсиз. Менинг ҳам хотиним икки йил касал бўлиб юрди. Дўхтирларга ҳам кўрсатдим. Тузалмади, ўлиб кетди...

Аёл бу сўзлардан бирдан чўкди. Гўё лаҳзада бир бурда бўлиб қолди. 

Нима бўлди-ю, Хўжамурод купедан коридорга чиқди. Ёнимдагилар ўз ўринларидаги кўрпаларга ўраниб ётиб олишди. Мен тепага ётдим. Кун ботаётганди. У қайтиб келди. Гапини эшитадиган киши йўқ. ўудранди. Асабийлашди. Мижғовланди: “Бундай купедан кўра таксида кетганим яхши эди...”

Бир тун минг йилдай ўтди. Биргина нодон уч инсоннинг кўнглини вайрон қилди.

Икки кун ўтди. Яна поезддаман. Сурхондарё томонга қараб кетаяпман. Тошкент вокзалидан оилам билан чиқдим. Купеда йўлдошимиз ака-сингил Бахтиёр ва Баҳрия. Қизиқ ва ширин суҳбатимиз Қаршигача давом этди. Улар билан хайрлашдик. Қандай ажойиб ака-сингил. Одамнинг жонидай.

Дунёда яхши одамлар кўп. Шундан ҳаётимиз гўзал ва ҳузурбахш.

Менгнор ОЛЛОМУРОД.

 

 

 

 

Мазкур рукиндаги бошқа мақолалар: « Малоҳатдур ҳусни одамзод Ҳикоят »

Кўриш қобилияти чекланганлар учун

A- A A+

Кўп ўқилган