XS.UZ
Ўзбекистон — Қозоғистон: азалий дўстлик ва стратегик шерикликка асосланган ҳамкорликнинг янги босқичи Спортчи қизларга — Президент совғалари Қозоғистонда Ўзбекистон саноатининг салоҳияти намойиш этилди Маҳаллийлаштириш: Имконият ва истиқбол Асосий мақсад — таълим сифати ва самарадорлигини ошириш Битирувчиларга имтиёзли кредитлар Ёшлар ўртасида ҳуқуқбузарликларнинг олди олинмоқда Сен борсан — мен борман, биз бормиз, Ватан... Меҳр-оқибат ва эзгулик айёми Буюк алломага эҳтиром Замонавий корпоратив бошқарув усуллари бизнесни самарали ташкил этиш гаровидир Ўзбекистон Республикаси Президенти Шавкат Мирзиёев Жаноби Олийларига Фаровон ҳаёт, шоду хуррамлик ва укроналик Хорижлик дипломатлар Ўзбекистон халқини Наврўз байрами билан қутладилар Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлиси Сенати Кенгашининг мажлиси тўғрисида ахборот Ҳамжиҳатлик, бағрикенглик ва эзгулик ифодаси Журналистлик фаолияти истиқболи ва қонунчилик Ҳамкорлик учун қулай марказ «Қучоқ очиб халқ ичига борайлик...» Ўзбекистон халқига Наврўз табриги Бахтли-саодатли халқимизнинг энг қадимий ва файзли байрами Ўзбекистон ва Россия Президентлари бир-бирларини қутладилар Ўзбекистон ва Ҳиндистон Президентлари бир-бирларини қутладилар Ерик Утембаев: тинчлик, бирдамлик ва эзгулик айёми МДҲда энг бахтли мамлакат «Бу дамки эсиб насими наврўз...» Меҳр-мурувват ва ҳамжиҳатлик тимсоли Янги корхона иш бошлади Таъсис конференциялари ўтказилмоқда Қонун ижодкорлиги ва назорат-таҳлил фаолияти депутатлар диққат марказида
  • 03 Май 2014

Йўлда

Термиздан поездга чиқдим. Тошкентга қараб. Купеда бир аёл ва эркак суҳбатлашиб ўтирибди. Икковининг ҳам чеҳраси очиқ. Аёлнинг кўзларида ички бир дард. Хазин. Аммо билдирмайди.

Поезд жўнади. Гурунгимиз қизиди. Одамлар... Ҳаёт... Оила... мавзулар турли-туман. Кутилмаган ҳол поезд иккинчи бекатдан жўнагач рўй берди. Умримда бунақа вазиятга дуч келмаганман. Жуда ғалати бўлди. Инсон! Инсон, деймиз. Лекин у турфа кўринишда.

Купемизга қўпол, айиқ гавдали киши кириб келди. Пишиллайди. Ташқаридан қараб, қандай инсонлигини билмайсиз-да. Жойни сўради. Исмимизни, қаерданлигимизни... Нима бўлар экан, деб турибмиз. Ҳайрон қолдим, купемизда... бирдан хўжайинликни қўлга олди. Овозида дағдағами, манманликми, шунга ўхшаш бир нарса-да:

— Отим Хўжамурод. Бир пайтлар колхозга раис бўлганман. Ҳозир нафақадаман. У пайтларда ҳамма атрофимда “акажон”, деб юрарди... Гапим гап эди. Мендан ҳамма ҳайиқарди. 

У тинмай мақтанди. 

— Хўш, сиз Тошкентга бораяпсизми? — у ёнимдаги кишига қаради.

— Ҳа... пойтахтга.

— Сиз-чи, опа?

— Мен ҳам Тошкентга бораяпман, — аёлнинг овози синиқ чиқди.

— Неча ёшдасиз?

— 50 дан ошдим...

— Э-э, опа-опа-я! Момо бўп қопсиз. Мана, мен 70 дан ошдим. 40 ёшда дейсиз. Сиз опа, 80 ёшга кирган момосиз. Касалмисиз, дейман.

— Озгина мазам йўқ эди. Кўрингани бораяпман... — мунғайди аёл.

— Касал сизни тамом қипти. 50 ёшда қариб ўтин бўп қопсиз. Менинг ҳам хотиним икки йил касал бўлиб юрди. Дўхтирларга ҳам кўрсатдим. Тузалмади, ўлиб кетди...

Аёл бу сўзлардан бирдан чўкди. Гўё лаҳзада бир бурда бўлиб қолди. 

Нима бўлди-ю, Хўжамурод купедан коридорга чиқди. Ёнимдагилар ўз ўринларидаги кўрпаларга ўраниб ётиб олишди. Мен тепага ётдим. Кун ботаётганди. У қайтиб келди. Гапини эшитадиган киши йўқ. ўудранди. Асабийлашди. Мижғовланди: “Бундай купедан кўра таксида кетганим яхши эди...”

Бир тун минг йилдай ўтди. Биргина нодон уч инсоннинг кўнглини вайрон қилди.

Икки кун ўтди. Яна поезддаман. Сурхондарё томонга қараб кетаяпман. Тошкент вокзалидан оилам билан чиқдим. Купеда йўлдошимиз ака-сингил Бахтиёр ва Баҳрия. Қизиқ ва ширин суҳбатимиз Қаршигача давом этди. Улар билан хайрлашдик. Қандай ажойиб ака-сингил. Одамнинг жонидай.

Дунёда яхши одамлар кўп. Шундан ҳаётимиз гўзал ва ҳузурбахш.

Менгнор ОЛЛОМУРОД.

 

 

 

 

Мазкур рукиндаги бошқа мақолалар: « Малоҳатдур ҳусни одамзод Ҳикоят »

Кўриш қобилияти чекланганлар учун

A- A A+

Кўп ўқилган