XS.UZ
Ўзбекистон халқ артисти Комилжон Отаниёзов таваллудининг 100 йиллик байрами қатнашчиларига Атоқли санъаткор хотирасига эҳтиром Пойтахтимизнинг «жанубий дарвозаси» янада қулай, шинам ва кўркам бўлади Академия профессионал кадрлар тайёрлаш маскани бўлмоғи лозим Дори-дармон таъминотида сунъий тақчиллик юзага келмайди Сув келтирган элда азиз Ўзаро манфаатли ҳамкорликни янги даражага олиб чиқиш йўлида Академик Борис Бондаренко Изланиш ва янгича ишлаш самараси аҳоли бандлигини таъминлашда ўз ифодасини топмоқда Жиноятга жазо муқаррар, аммо... Ривожланиш истиқболлари муҳокамаси Ҳамюртимиздан ўтадигани топилмади Нодир асарлар хазинаси «Ягонасан, муқаддас Ватан!» Сиёсий партиялар: Амалий ишлар билан халқ ишончини қозониш мумкин Солиққа оид ўзгаришлар тадбиркорлар манфаатларига хизмат қилади Ишбилармон хотин-қизлар ташаббуси қўллаб-қувватланмоқда Хорижий инвестор: яратиб берилаётган имкониятлардан мамнунмиз Осуда ва хотиржам ҳаёт «Бир болага етти маҳалла ҳам ота, ҳам она» «Нексия» музейдан жой олди Мурожаатлар адолатли ечим топмоқда Асосий мақсад — одил судловни таъминлаш Ҳавзалар баракаси 40 минг тоннага кўпаяди «Муҳаббат оламининг булбули» Юракдан куйланган қўшиқлар «Замонамиз қаҳрамонлари» Солиқ маъмуриятчилигини тубдан такомиллаштириш, солиқлар ва бошқа мажбурий тўловларнинг йиғилувчанлигини ошириш чора-тадбирлари тўғрисида «Маҳалла ифтихори» — ҳам рағбат, ҳам шараф Депутат «юқори»дан топшириқ кутмаслиги керак

АБАДИЯТ ГУЛШАНИ

Мумтоз адабиётимиз, хусусан, Алишер Навоий асарларида баҳор ва Наврўз бот-бот тилга олинган. Зеро, улуғ шоир Наврўз кунини қадр кечасидек муборак ва хосиятли кун, деб атайди.

  • 13 Февраль 2016

Юрт таърифи

“...Рубъи маскунда Самарқандча латиф шаҳр камроқдур. Бешинчи иқлимдиндур... Шаҳри Самарқанддур, вилоятини Мовароуннаҳр дерлар. Ҳеч ёғий қаҳр ва ғалаба ила мунга даст топмағон учун “балдаи маҳфуза” дерлар.

Заҳириддин Муҳаммаднинг ўз оиласига, яқинларига бўлган муносабатидаёқ одамийликнинг олий намунасини кўрамиз. У “Бобурнома”да отаси Умаршайх Мирзони ҳиммати баланд ва адолатли,  эътиқодли ҳамда саховатпеша шахс, шижоатли ва қўрқмас саркарда, хушхулқ, хушмуомала киши сифатида тавсифлайди.

  • 13 Февраль 2016

Ватан соғинчи

Ўзбек халқининг тарих саҳифаларидан муносиб ўрин олган мард ва жасур ўғлонларидан бири Заҳириддин Муҳаммад Бобурдир. У ҳақда дунё аҳли жуда “кўп ва хўб ёзган”. Жумладан, таниқли урду адиби Қамар Райис ўзининг “Бобур шахсияти ва шеърияти” номли асарида шундай дейди:  “Табиат бу тоғли Фарғона водийсига мислсиз ҳусн ато этган, Бобур унинг шайдоси бўлган. Табиатнинг мана шу сўлим гўшасида Бобурнинг шоирона тафаккури куртак очган. Унинг боғлари, чинорлари, шакардан ширин меваларини таъриф қилишдан бир сония ҳам чарчамаган...” 

  • 13 Февраль 2016

Fазал бўстони

Гаҳи соғин, не бўлди, зорларни,

Унутмағил бурунғи ёрларни.

Сени кўрмай, йироқдин зор бўлдим,

Бирор ёд эт йироқдин зорларни.

Навоий даҳосининг энг муҳим нуқтаси, унинг ўзи қайд этганидек, асарларидаги воқеийликнинг акси, “ишқ мояси” ва “сўз қудрати”нинг тантанасидир. Унинг асарларида куйланган умумбашарий фикрлар инсонпарварлик ғоялари билан суғорилган бўлиб, эзгулик, халқлар дўстлиги, чин муҳаббат, адолат каби энг олий хислатлар ўзининг ёрқин ифодасини топган. Инсонни улуғлаш шоир ижодининг марказида турган асл ҳаётий мавзулардан биридир.

Улуғ шоир қаламига мансуб назм дурдоналари ҳар бир давр учун бирдек қадрли. Чунки уларда барча замон муаммолари ўзининг оқилона ечимини топган.

Келгил, эй қурбон кўнгул, ул қоши ё меҳрин унут,

Чун вафодин тортилур, сен ҳам бориб бир гўша тут.

Чунки ул бизни унутмоғни соғинди яхши иш,

  • 09 Февраль 2016

Маърифат тасвири

Жаҳон тамаддунига тамал тошларини қўйган буюк аждодларимиз умрнинг моҳиятини ўзликни англаш, тафаккурни юксалтириш ва инсон деган шарафли номга муносиб тарзда яшашда, деб билишган. 

Ўз тақдирини юрт тақдири билан ҳамоҳангликда кўрган мутафаккирларимиз келажак авлод учун улкан илмий-адабий мерос қолдиришганки, уларнинг барчаси -абадиятга дахлдор. “Авлиёларнинг авлиёси, шоирларнинг султони” Алишер Навоийнинг -жамики ижод намуналари замону макон чегарасини билмайди, уларда илгари сурилган ғоялар, қарашлар эса бутун инсоният маънавиятининг кўзгусига айланган. 

Илмга, маърифатга Навоийнинг муҳаббати доимо юксак бўлган. “Лайли ва Мажнун” достонида шундай ёзади:

  • 09 Февраль 2016

Дарё гавҳари

Унинг шарофатли лақаби (ҳар қандай) китоб муқаддимасига зебу зийнат, балки “Девони саодат”га “Фасл ул-хитоб”дир.

Саховат инсоният боғининг борвар шажаридур, балки ул шажарнинг муфид самаридур. Одамийлиқ кишварининг баҳри мавжвари, балки ул мавж баҳрининг самин гавҳари. Саховатсиз киши — ёғинсиз абри баҳор. Мевасиз йиғоч ҳамону ўтун ҳамон ва ёғинсиз булут ҳамону тутун ҳамон. Сахосиз киши бирла гавҳарсиз садафнинг бир ҳукми бор. Дурсиз садаф била ўлуб қуруғон не эътибор.

Кўриш қобилияти чекланганлар учун

A- A A+